pozycjonowanie Dodawarka do katalogów katalogowanie
Był to wielki krok naprzód. PHP 3.0 posiadało całkowicie nową architekturę, która znacznie zwiększała wydajność. Pojawiły się w niej zalążki programowania obiektowego, ale najważniejszą cechą aplikacji była jej modułowość. Użytkownicy mogli rozszerzać teraz funkcjonalność języka poprzez dodawanie nowych modułów.

W 2002 roku Zeev Suraski oraz Andi Gutmans ponownie rozpoczęli znaczącą modernizację silnika PHP mającą na celu dodanie do tego języka modelu obiektowego na poziomie dorównującym innym, w pełni obiektowym językom. W lutym 2003 ukazała się pierwsza wersja alpha nowej wersji PHP oznaczonej numerem 5.0.0. Stabilna wersja ukazała się prawie półtora roku później, w lipcu 2004 roku. Nowości sprawiły, że PHP stał się rozsądną alternatywą wobec innych nowoczesnych rozwiązań server-side.

Podręcznik PHP
Poprzedni		Następny

Preface

Spis treści
Autorzy i współpracownicy

PHP, co jest skrótem od "PHP: Hypertext Preprocessor", jest powszechnie używanym językiem skryptowym ogólnego przeznaczenia, który jest szczególnie przystosowany do tworzenia aplikacji Webowych, także poprzez zagnieżdżenie wewnątrz języka HTML. Składnia, wywodząca się z języków C, Java i Perl, jest łatwa do nauczenia się. Głównym celem języka jest umożliwienie programistom szybkiego tworzenia stron internetowych, ale PHP umożliwia znacznie więcej.

Podręcznik ten składa się głównie z opisu funkcji, ale zawiera także opis języka, objaśnienie niektórych z głównych cech PHP, jak również kilka dodatkowych informacji.

Podręcznik można pobrać w kilku formatach spod adresu http://www.php.net/download-docs.php. Więcej informacji na temat prac nad tym podręcznikiem można znaleĹşć w rozdziale 'O podręczniku'. Osobom zainteresowanym historią PHP polecamy odpowiedni dodatek.

Autorzy i współpracownicy

Wyróżniamy najbardziej aktywnych twórców na pierwszej stronie podręcznika, ale jest wielu innych współpracowników, którzy pomagają w pracach, lub włożyli wiele pracy w przeszłości. Jest wielu bezimiennych pomocników, którzy wnieśli swój udział komentarzami do podręcznika, które cały czas są uwzględniane w odnośnikach, i za które to uwagi także dziękujemy. Wszystkie poniższe listy uporządkowane są alfabetycznie.

Autorzy i edytorzy

Poniżsi współpracownicy powinni zostali wyróżnieni za wpływ jaki mieli (lub ciągle mają) w rozwijanie podręcznika: Jouni Ahto, Alexander Aulbach, Daniel Beckham, Stig Bakken, Jesus M. Castagnetto, Ron Chmara, Sean Coates, John Coggeshall, Simone Cortesi, Markus Fischer, Wez Furlong, Sara Golemon, Rui Hirokawa, Brad House, Moriyoshi Koizumi, Rasmus Lerdorf, Andrew Lindeman, Stanislav Malyshev, Rafael Martinez, Yasuo Ohgaki, Derick Rethans, Sander Roobol, Egon Schmid, Thomas Schoefbeck, Sascha Schumann, Dan Scott, Lars Torben Wilson, Jim Winstead, Jeroen van Wolffelaar i Andrei Zmievski.

Poniżsi współpracownicy włożyli wiele pracy przy edycji podręcznika: Stig Bakken, Gabor Hojtsy, Hartmut Holzgraefe i Egon Schmid.

Opiekunowie notatek

Aktualnie najbardziej aktywni opiekunowie to: Mehdi Achour, Friedhelm Betz, Vincent Gevers, Aidan Lister, Nuno Lopes i Tom Sommer.

Te osoby także pracowały nad zarządzaniem notatkami: Daniel Beckham, Victor Boivie, Jesus M. Castagnetto, Nicolas Chaillan, Ron Chmara, James Cox, Sara Golemon, Zak Greant, Szabolcs Heilig, Oliver Hinckel, Hartmut Holzgraefe, Rasmus Lerdorf, Andrew Lindeman, Maxim Maletsky, James Moore, Sebastian Picklum, Derick Rethans, Sander Roobol, Damien Seguy, Jason Sheets, Jani Taskinen, Yasuo Ohgaki, Philip Olson, Lars Torben Wilson, Jim Winstead, Jared Wyles i Jeroen van Wolffelaar.